Ohointza

By , 2019/05/06 16:41

Azken hilabete hauetako gertakari eta berrietan, gai bat nahi nuke barnatu, astekari hunek emaiten duen sailean ezarriz. «Jainkoa, biza, jendea» izendatzen den sail hau nahi nuke, artikulu baten denboran, hunen hitzak aitzinekoz gibel eman. Aipatuko ditut beraz jendeak, eta hauen artean jende batzuk, horien bizia eta Jainkoak…. zer dio?

Pedofilia psikiko nahasmen bat da, nun heldu batek bere sexual tirria haur baten edo haurren alde baitu. Helduak haurrak hautatuko ditu, bere menpean dituen haurrak eta inguruko jendeek ez dute deusen mesfidantzarik senditzen heldu horren kontra, alderantziz konfiantxa handia agertzen dute.

Frantzian eta Espainian, bi egunetik, emazte bat hiltzen da bere bizi lagunaren kolpeengatik. Bortizkeria gorputzean eta hitzetan, indarkeria fisikoki eta espiritualki, mespretxu eta mehatxu dira eguneroko emazte horien jan-edariak, hiltzeraino!

Afrikatik eta ekialdeko herrialdetik heldu diren neska gazte anitz gizon maltzurren aztaparretan erortzen dira beren gorputza prostituzioari emanez. Ostatu eta hotel ederretan eginen dutela lan errana izana zaiote beren herrian eta Pariserat edo Nize edo bertze leku eder horietarat heltzean, bertzerik aurkitzen dute, esklabotasunean sartuz.

Bertze gazte batzuk, beren bizia Jainkoari eman nahiz, seroren bizi moldea hautatzen dute eta hor zenbait apezen aztaparretan erortzen dira batzuk, beren kastitatearen botua hautsiz beren gogo kontra.

Nola ditake hori? Zer lotura ditake egoera hauen artean, haur horien eta emazte horien artean?

Ba ote dira puntu komunak? Ikus dezagun zer pasatzen den emazte horien eta gizonen artean.

Erlazio ezberdin bat daukate eta maizenik erlazio desorekatu bat. Emaztea autoritate baten aitzinean dago eta bere burua ahul, apal senditzen du. Ongi senditzen du, gauzak ez dabiltzala zuzen, gogoz kontrako jestu eta jokamoldeak egiterat bortxatuak dela. Ez da ausartatzen bere ez nahia erraitea. Beldurra sartua zaio hezurreraino. Norekin mintza? Zer erran? Nori? Eta gizon horiek untsa badakite nola jokatu: goxotasuna eta kontsolamenduko hitzak alde batetik, erdi tapatuko mehatxuak bertzetik, alegia eta ez deus! Serora abusatua komentuan, neska gaztea karrikan prostitua, ama familiakoa etxean joa, emazte horiek ez dakite zer pentsa, zer egin. Laino pean bezala dira eta laino hori abilki mantendua da beren harraparien partez. Bakartasun pisu eta dorpe bat dute bizkar gainean.

 

Eta zer lotsa! Beren bizia, bizi ideala edo normala pentsatua zuten. Eta hor dira beren gorputza zikinduakin, lohituakin, ezin konprenituz nolaz eta zergatik hortan diren. Beren gorputzaren garbitasuna, edertasuna, gaztetasuna, beren bizia, ebatsia izana zaiote eta ohointza horrek ez du antolatzerik. Gizon ebasle horiek ohoinak dira eta pozoina isuri dute emazte eta haur horien gorputzean. Pozoin horrek hiltzen du nor beraren estimua. Biktimak gohaindura handia dute beren buruaren alde, bai eta ezin jasanezko ahalgea.

 

Ondorioz, hesten dira eta bakartasun ilun batean sartzen. Beren aldeko jujamendua zorrotza dute eta beren burua deusetako dute, balorerik gabekoa. Etxe baten altxorra ohoinak ebatsi duelarik, etxea hutsa da! Bere balioa galdua du. Haur eta emazte abusatu horien biziak bere balorea galdua du. Batzuk bizi dira itzalak bezala, lotsatuak eta beldurrean, menperatuak, bertzeak probokatzea eta beren sendimenduak ez agertzea dute deliberatu, bainan denak malurus dira.

 

Alta, bada bertzerik egiteko. Jesusen biziak erakusten du nola izan den emazteekin. Izan dezan alarguntsa behartsua, doi doia bi sos emaiten dituena tenploko dirutegian ; izan dezan adulterioan harrapatu emaztea ; emazte kanaandarra ; ama alarguntsa eta bere semea ; Jerusalemeko emazteak ; Martta eta Maria ; Samariar emaztea… Jesusek beti errespetu handia agertzen du eta behin baino gehiago miresten ditu emazteak. Samariar emaztearekin parez-pare mintzo da. Alta juduek ez dute harremanik samariarrekin, eta are gutiago emazte batekin. Bainan Jesusek pertsona ikusten du eta ez dio nehoreri kentzen bere duintasuna. Errespetua, mirespena, duintasuna, adiskidetasuna, sustengua, estimua, izan dira Jesusen jarrerak emazteen alde.

 

Elizako hierarkiak ez dezala hori sekulan ahantz bainan izan dadila lehen hori oroitarazteko eta errespetatzeko.

 

 

Maite Irazoqui

 

Eliza ontzia ekaitzean.

By , 2019/05/06 16:38

(Antzerki laburra. Ekitaldi bakarra. Agerraldi bakarra.)

 

Eliza ontzia lakuan dabil eta bat-bateko haize boladak astintzen du ontzi guzia.

BARBAREN. Oreka galdurik. Erdiz-erdi jo nau haize gaizto horrek!….

BURUBERO. Isil!…

BARBAREN. Berriz. Lur jota naiz!…

BURUBERO. Isil!… Ez iratzar Jauna!… Gaixoa!… Eguna iragan du predikuan eta gaua otoitzean.

FRANTSES. Larderiatzen du BURUBERO. Ez!… Ez isil!… Mintza!… Mintza!… Oihu egin!…

Urrunean (antzeztokiaren kanpotik), ortzantzaren burrunba hurbiltzen ari da.

FRANTSES. Jaunari lotan begiratzen dio. Nora goaz?… Gaitzeko ekaitza jasan behar dugu. Eta Jauna lo!…

BARBAREN. Hain denbora ederra zen itsasoratu ginenean!

Berriz burrunba. Hurbilago orain. Denek burrunba heldu den aldera itzultzen dute burua.

Haizea azkartzen da firurika.

BURUBERO. Brrrrrrr…..

BARBAREN. Lehorra urrun dago oraino…

FRANTSES. Beharrik Jauna gurekin dugu!

BURUBERO. Ba!… Gizon hori beti lo!… Jainkoa balitz, aspaldi lehorreratuak izanen ginen dagoeneko!

Ortzantza eta haizea biak batean pasatzen dira ontziaren gainetik. Uholdeak gainditzen du ontzia.                   

BARBAREN. Izuturik. Aaaaaa!…

Ontziko guziak ez dira Jauna lotarik iratzarraraztea ausartzen. Ekaitza gainean dute. Haizea zirimolaka. Ontzia hondatzear.

DENAK. Izu laborrian. Aaaaaa!…..

BARBAREN. Jauna behar dugu baitezpada iratzarrarazi!

DENAK. Bai!… Otoi zuk egizu, FRANTSES! Zu zira gure artzaina ala ez?

Ortzantza eta haizearen ikaragarriko harrabotsarengatik ere, Jauna beti lo…

FRANTSES. Azkenean Jauna inarrosten du. Iratzar, Jauna! Zergatik zaude lo? (Salmoak 44,26).

DENAK. Oihartzun. Jauna!… Otoi iratzar!…

JAUNA. Begiak irekitzen ditu. Zer gertatzen da?

FRANTSES. Jauna, itoko gira!… Salba gaitzazu!…

BARBAREN. Urpera goaz!…

BURUBERO. Gureak egin du!…

Jauna xutitzen da.

JAUNA. Zergatik izitu zirezte? Ez duzue oraino federik? (Mark 4,40).

BURUBERO. Irriz karkailaka hasten da. Bortxatu ditut serorak! Ah!… Ah!… Ah!… Zikindu haurrak! Ah!… Ah!… Ah!… Urera botatzen du bere burua eta itotzen da.

JAUNA. Haizeari manatzen dio, azkar. Haizea, geldi!

Haizea bat-batean jabaltzen da eta Jaunaren aitzinean ahuspekatzen.

ONTZIKO GUZIAK. Denak harriturik. Oooooo!……

JAUNA. Ortzantzari manatzen dio, azkar. Ortzantza, geldi!

Ortzantza bat-batean jabaltzen da eta Jaunaren aitzinean ahuspekatzen.

ONTZIKO GUZIAK. Berriz. Oooooo!……

Beldurtzen dira eta harriturik egoiten, elkarri diotela: «Nor dugu hau, haizeari eta urari manatu eta heiek obeditzeko?» (Luk 8,25).

ONTZIKO GUZIAK. Otoitzean. Sinesten dut Eliza katoliko Sainduan!…

 

Erridaua.

David Acheriteguy

Panorama Theme by Themocracy

Tresna-barrara saltatu